Oude ambachten op de VerzamelaarsJaarbeurs 10 & 11 april 2010 in hal 7

HET ONTSTAAN VAN DE “Crea Groep Waterland”.

Nederland is in de laatste honderd jaar veranderd. Veel van de ambachten zijn uit het straatbeeld verdwenen. Voor ons was dit de reden om zo’n dertig jaar geleden de “Crea Groep Waterland”op te richten. Het leek ons leuk mensen de gelegenheid te geven om aan de hand van demonstraties en zelfgemaakt werk te laten zien hoe men vroeger te werk ging. Inmiddels staan wij op markten, braderieën en in verzorginghuizen waar men met veel belangstelling kijkt naar hoe het er heel, heel vroeger aan toe ging.

Glassmelten

De techniek van het glassmelten bestaat uit het versmelten van verschillende stukken glas in een speciale oven. Voor de glasbewerker is het daarbij van belang dat hij de eigenschappen van het glas goed kent, omdat glas uitzet bij warmte en krimpt als het wordt afgekoeld. Zelf maak ik eigentijdse werkstukken volgens een eeuwenoude techniek.
Yvonne Kloosterhuis

De Houtdraaier

Houtdraaien is mijn lust en mijn leven……. Passen en meten, draaien, schuren en lakken… Steeds beter, steeds mooier…kan dat nog? Ja dat kan! Met welgevallen gaat mijn oog over allerlei inlandse en edele houtsoorten….Zo maak ik al jaren bolle – en holle werkstukken. Pennen wissel ik af met sierkurken, paddestoelen Appels en peren, sleutelhangers en voor jong en oud: links en rechtsdraaiende tollen…
Pierre Hamers

Kraaltjesbreien

Al omtrent 1890 is er weet van het breien met kraaltjes. Zelf beoefen ik deze fascinerende hobby al zo’n 20 jaar, sinds ik lid geworden ben van de vereniging tot behoud van Westfriese Kostuums. Als vrijwilliger van deze vereniging maakte ik shows in deze klederdracht in de Broekerveiling en demonstreerde daar met de door mij gemaakte breiwerkjes als : beugels, beursjes, tasjes en verder allerlei andere snuisterijtjes…waaronder ook beurzen voor mannen, gemaakt van een oude sok van 30 cm. De mannen droegen deze beurzen met een haakje aan hun bretels. Er zijn verschillende maten kralen, voor tasjes bij voorbeeld 0,15, terwijl voor centen-beursjes 0,11 kralen worden aangewend.
Ik ben……..Annie de Wilde

Kantklossen

Waar het is ontstaan, Vlaanderen of Italië weet men niet precies, maar dat kantklossen een oud ambachtelijk product is, is algemeen bekend. Er zijn verschillende kantwerk. De kloskant, waar ik mee werk is een kantsoort die met de hand wordt gemaakt met behulp van klosjes. Kant wordt toegepast in kleedjes en in losse stukken. Het resultaat wordt vaak ingelijst of op een andere manier achter glas gezet. Fijne hobby…..
Annie Loos.

Fijnscheenwerk of fijnvlechten

Vlechten met wilgentenen is al een heel oud beroep. Vanaf de 14e eeuw hebben mandenmakers, die van hele wilgentenen manden vlochten zich verenigd in gilden. Daarnaast was er in Europa nog een tweede vlechttechniek bekend namelijk het zogenaamde fijnscheenwerk. Het materiaal hiervoor wordt verkregen door de witte- of bruine wilgentenen in de lengte te splijten of te klieven, meestal in drieën met behulp van een kloofhoutje. Dit kloofhoutje is gemaakt van palmhout.
Elke gesplitste scheen wordt daarna handmatig geschaafd op de juiste dikte en breedte, een geschaafde breedte van 1 mm. tot 4 mm. Daarna kunnen van dit materiaal de mandjes worden gevlochten op houten mallen. Zo is er jaren lang fraai vlechtwerk van zeer goede kwaliteit gevlochten. Mijn demonstratie bestaat uit het vlechten van deze fijnscheenmanden.

Papierknippen

De papierknipkunst heeft een zeer oude geschiedenis. Al in de 1e eeuw na Christus werd in China knipwerk gemaakt en ooit in Europa door de Indievaarders geintroduceerd. In Nederland nam vooral in de gouden eeuw de knipkunst een grote vlucht.
Zelf knip ik nu zeker al 28 jaar en maak veel gebruik van oude symbolen in mijn werk, vooral in herdenkingsknipsels voor huwelijk of geboorte. Een scherp schaartje is het belangrijkste gereedschap , verder geduld, een vaste hand en wat gevoel voor verhoudingen. Het meeste werk gaat zitten in het maken van een ontwerp. Kleine knipwerken worden zo zonder voortekening uit de hand geknipt, en voor de grotere wordt op de achterkant van het papier een grove schets gemaakt en de rest wordt aan de fantasie overgelaten.
Alle soorten papier komen in aanmerking, maar ik geef de voorkeur aan dun zwart papier, met een witte achterkant. De laatste tijd maak ik ook combinaties met gekleurd papier waardoor weer wat extra’s aan het knipsel wordt toegevoegd.
Susan Faber

Boekbinden

Lange tijd voor de boekdrukkunst werd uitgevonden werden beschreven vellen perkament gevouwen en aan touwen aan elkaar genaaid. Op deze manier ontstonden op de rug de zogenaamde ribben, die je bij oude boeken nog steeds kunt zien. Deze werkwijze is gedurende vele eeuwen toegepast en verfraaid. Het zijn vooral de kloosters geweest die het boekbinden tot een kunst wisten te maken. Toen de boeken gedrukt konden worden werd de vraag groter en zelfs de oude gilden gingen meer commercieel werken. Op grond van historische ontwikkelingen wordt er nog steeds een onderscheid gemaakt tussen de klassieke of engelse bindwijze, de franse en de duitse . Toch is de oorspronkelijke werkwijze nog steeds de basis van alle technieken en vormen.

Quilten

De quilt wordt tegenwoordig vaak als een bijzondere vorm van textiele kunst gezien. De quilt zoals die tegenwoordig in Nederland wordt gemaakt is in feite een doorgestikte deken naar het voorbeeld van de Amerikaanse patchwork-quilt. De deken bestaat uit een bovenlaag van lapjeswerk(patchwork), een tussenvulling en een voering. Deze drie lagen worden aan elkaar bevestigd door middel van een rijgsteek door de lagen heen. De rijgsteken kunnen in patronen worden gemaakt, waardoor er allerlei figuren ontstaan. Dit doorstikken heet quilten., de techniek waaraan de deken zijn naam dankt.
(Literatuur: An Moonen, Quilts, een nederlandse traditie, ISBN 90-70300-06-0)

Ruimtelijke wenskaarten - Architectonisch Origami

De techniek die we voor deze kaarten gebruiken, wordt ook wel architectonische origami genoemd. 'Origami' betekent: papier vouwen, dat klopt dus wel. Echter, 'architectonisch' betekent bepaald geen 'snijden' en toch is dat snijden - naast het zogenaamde rillen – bij deze papiertechniek zeer essentieel. Bij origami daarentegen is het snijden, knippen of rillen beslist taboe. Daarom is het wellicht beter hier te spreken van ruimtelijke of architectonische vouw (wens)kaarten, of min of meer verwant aan de zogenaamde pop-up kaarten.
Het principe is eigenlijk heel eenvoudig. Door vouw- en snijlijnen aan te brengen op een stuk vlak papier volgens een bepaald patroon, ontstaat er bij het gedeeltelijk dicht (dubbel-) of open vouwen een ruimtelijk figuur. (In grafische kunstvormen wordt dit principe toegepast bij het ontwerpen en produceren van verpakkingen, displays en - bij verdergaande detaillering - pop-up kaarten).
De basis hiervan is een stuk stevig papier (150-200 grams) waarop een aantal vouw- en snijlijnen is aangebracht. Omdat er aan zowel de voor- als achterkant vouwlijnen in het papier zijn gerild, 'ontpopt' zich als het ware halverwege het openen of sluiten over de middellijn van de kaart een ruimtelijk figuur. Afhankelijk van het feit of de rillijn zich aan de voorkant of achterkant bevindt, ontstaan respectievelijk dal- of bergvouwen. Het gevolg is dat bepaalde vlakken naar voren en andere weer naar achteren 'klappen'. Bij goed 'geconstrueerde' figuren kan de kaart onder een hoek van 900 open blijven staan, helemaal dicht (dubbel) gevouwen worden of weer volkomen vlak (plat) uitgelegd worden. Aan de basis wordt niets toegevoegd en net zo min weggelaten. Het voordeel hiervan is dat er een minimum aan gereedschap nodig is en er geen papieren afval overblijft. Bovendien zijn volgens dit systeem na enige oefening bijna eindeloos veel varianten te ontwerpen, die stuk voor stuk als originele wens- of felicitatiekaart verstuurd kunnen worden.

Assendelfter volkskunst

Assendelfter volksschilderkunst is, evenals de Hindeloper stijl, ontstaan in de 17e eeuw en werd toegepast op scheepskisten, interieurs en meubels. Er is nog veel van terug te vinden in musea, o.a. Enkhuizen, Zaandam en Arnhem. Jacques Zuidema heeft dit opnieuw onder de aandacht gebracht, er veel over geschreven en cursussen gegeven, ook aan mij.
Assendelfter schilderkunst is gebaseerd op nat in nat techniek. Dat wil zeggen: twee of meerdere kleuren tegelijk op het penseel. Dit geeft een fantastisch effect. Men kan dit toepassen op allerlei voorwerpen, meubels en kaarten.
Anneke Scheerder

Strovlechten

Het vlechten van heel oude, ook buitenlandse, oogstsymbolen, sierwerk en mobiles van zelf,met de sikkel,geoogst,gedroogd en geschoond stro.
Vlechtster Wil Cohrs, gesel van het Fryske Striegild

Tiffany

De naam Tiffany is afkomstig van de Amerikaanse glaskunstenaar Louis Comfort Tiffany (1848-1933). Hij ontwikkelde de techniek om kleine stukken glas met behulp van koperfolie aan elkaar te solderen zodat je er op ronde mallen ook vormen van glas kan maken. Zo onstonden de beroemde Tiffany-lampen. Dit is een van de verschillen met het maken van glas-in-lood. Glas-in-lood is altijd vlak.
De techniek gaat als volgt. Je maakt eerst een ontwerp of neemt een patroon over op papier. Hierna zoek je soorten en kleuren glas uit en kijkt of ze combineren. Je tekent de patronen op het glas met een glasstift. Dan snij je de glasdelen en slijpt ze passend op een slijpmachine. Als alle delen goed afsluiten kunnen ze in koperfolie worden gezet. Dan worden de glasdelen op een mal gepositioneerd of in een plat vlak op het patroon. Nu komt het solderen, het soldeertin komt op koperfolie en krijgt hierdoor zijn stevigheid. Als het werkstuk klaar is gaat het nog in een patinabad voor de kleurafwerking. Tiffany kan een leuke hobby zijn voor iedereen die een beetje handig is en het glassnijden onder de knie krijgt. Vooral de tiffany techniek biedt talloze mogelijkheden. Lampen, raamhangers, spiegels, decoraties, plantenbakjes en zelfs deurramen zijn erg decoratief.

VerzamelaarsJaarbeurs voorjaar 2010 in Jaarbeurs Utrecht

Zaterdag 10 april van 9.00 uur tot 18.00 uur, zondag 11 april van 10.00 uur tot 17.00 uur.

Hotels in Utrecht

Koop hier uw kaartje in de voorverkoop